sobota: 29.08: ten w Narnii.

nudna ta Słowenia. wszędzie jest ładnie.
"mogłoby dla równowagi być coś obrzydliwego" chciałoby się rzec, ale nie zrobię tego, bo wciąż nie mogę przestać się tym jarać.

Onward and Upward! To Narnia and the North!

 byliśmy w Dolinie Soczy.
na sobotę zaplanowałam nam piękną, ambitną trasę: 21 km wzdłuż rzeki, a potem dwie godziny drogi do jej źródła.
było tam jednak zbyt ładnie. na zachwycaniu się zeszło nam tyle czasu, że dwie trzecie trasy zdecydowaliśmy się przejechać stopem (z Niemcami <3). bo hej, popatrzcie:

do źródła zaś idzie się kwadrans od "schroniska", które w rzeczywistości jest w zasadzie przydrożnym barem. można tam podjechać autem, w związku z czym na szlaku jest gęsto jak w przejściu podziemnym pod rondem Dmowskiego.

 żeby było weselej, szlak dawniej chyba był via ferratą - teraz zaś można mieć uciechę (pomieszaną jednak z grozą, od czasu do czasu) z widoku rozkosznych turystów w sandałach, uwieszonych na łańcuchach na wąskiej ścianie, niejednokrotnie popychających przed sobą swoje potomstwo. przy nas akurat nikt nie zginął.

 dla rozluźnienia podrzucam jeszcze trochę foteczek z poranka:

wieczorem zaś doświadczyliśmy trzęsienia ziemi (serio, potem sprawdzone - czwórka w skali Richtera, możemy się śmiało lansować) oraz białego wina z nalewaka pod niesamowicie jasnym księżycem nad Alpami. także ten. przedobrze. :)

četrtek, 27.08: ten z najstarszą winoroślą świata.

co dobrego w Mariborze?

- droga doń, ale piękna! słoweńskim pociągiem, to dopiero przygoda. nie żal nawet góry złotych monet wydanych na bilet, za hajs Komisji Europejskiej baluj. 
- lody na starówce, których pani nakłada trzy kulki, gdy poprosi się o jedną. polecam orzech laskowy!
- najstarsza winorośl świata. ma cztery tysiące lat, to nie przelewki.
- wiele innych miłych miejsc, o których bez trudu przeczytacie w każdym przewodniku, nie będąc zmuszonym do przekopywania się przez te sentymentalne kawałki. ja nie musiałam  korzystać z przewodnika, bowiem wszystko przedstawiły mi...
- ...Osoby! Magda i Aga. najlepsze. mieszkają i lekarzykują w Mariborze już ponad miesiąc. a taki jest ich wygląd:

no hej. dzięki, było ekstra. :)

myślę, że dziewczyny również nieco skorzystały na mojej wizycie w MB, zyskując placki z jabłkami na śniadanie oraz okazję, by w końcu wybrać się na Piramidę (bo wcześniej jakoś jej, okazji, nie było).

Piramida to pokryte winnicami wzgórze, z którego widać Maribor w dole i góry daleko na horyzoncie (co nie jest żadną nowością, w Sło wszędzie są góry <3). 

bardzo tam pięknie. wypiliśmy (był z nami też Kamil, co jest z medycyny i na praktykach tak jak my) wino z widokiem na ładne rzeczy. 

następnego dnia dojechałyśmy z Agą stopem do Lju, na jakieś dziwne przedmieścia, skąd złapałyśmy na stopa autobus miejski. dowiózł nas pod same Žale, to taki cmentarz (pokopališče <3) bardzo blisko naszego domu. najlepiej. 

 najlepszość kolejnych dni pobiła jednak na głowę tę najlepszość, ale o tym jeszcze będzie pisane. 

stay tuned. :)

na deser - co tam słychać w akademiku w Mariborze dziś:

sobota, 22.08: ten z kakałkiem na przełęczy.

wprawdzie upały w Lju nieco ustąpiły, ale nadal rozkoszujemy się każdą okazją do tego, by trochę zmarznąć. 

ostatnio wybrałyśmy najbardziej wykwintną z dostępnych opcji, czyli "zmarznąć w Alpach".

o rety, co za wyśmienity wybór!

dobrze jest dostać gęsiej skórki prawie dwa kilometry powyżej poziomu morza. nie zatrzymywać się zbyt długo w drodze do góry, bo zima. nawdychać się chłodnego powietrza, pachnącego lasem i skałą. zwentylować nim przestrzeń martwą, bo jednak miejscami trochę zadyszka :>.

a potem wypić ciepłe kakałko w schronisku, ogrzać się przy piecu i ruszyć dalej.

opisywana droga powiodła nas na Kamniske Sedlo. 

stamtąd zaś roztacza się nieziemski widok. 

otoczony poszarpaną granią skalny kocioł i Logarska Dolina głęboko, głęboko w dole. 

przestrzeń. wieczna piękność. 

a potem była ŚCIANA. zeszłyśmy z niej, ależ była uciecha! każde wypowiedziane słowo walczyło o zaszczytne miano tego ostatniego (w batalii największe szanse miały cytaty z naszego ulubionego filmiku). wkoło była Logarska Dolina, bardzo ładna, i na deser jeszcze wodospad Rinka, też niczego sobie. zrobiłyśmy całe mnóstwo bajeranckich fotek.

selfi ze ścianou

wracając do Lju znalazłyśmy się ni stąd, ni zowąd, pod jakąś anonimową wioską niedaleko Celje. 

czy macie już dosyć historii z cyklu "łapiemy stopa w najbardziej beznadziejnym miejscu, jakie można sobie wyobrazić, robi się już wieczór i nie wiemy, co robić, a wtem zjawia się ktoś i podwozi pod sam akademik"? 

nam to się chyba nigdy nie znudzi! 

szczególnie, gdy do tego dostaje się jeszcze brzoskwinie z przydomowego sadu.

cukierki z Nieba. :)

kolejnego dnia miała odbyć się wycieczka do Skofji Loki (w jednym z kościołów znajduje się "żebro dziewczynki - olbrzymki", które w rzeczywistości jest jakimś fragmentem mamuta o:), ale była chorość, więc kokosiłam się w Lublanie. dziewczynki do południa też, a potem złapały jakiegoś wypasionego stopa do Mariboru. wieczorem wdrapałam się na zamkowe wzgórze i było bardzo ładnie, fajna ta nasza Lju.

 pozdróweczki!

anonimowe foczki na zamku.

PS. foteczki uczyniły Magda, Aga, Kor.