dobro jutro!
dobro jutro to takie słoweńskie "dzień dobry", które mówi się od rana. 7.25 jest świetną porą, by użyć tego sformułowania - miałyśmy sposobność, by to robić, bo o takiej właśnie porze zwykłyśmy zjawiać się w UKC (czyli lublańskim Banachu). ale tylko do wczoraj!
teraz bowiem możemy, zamiast na pozbawione sensu odprawy i obchody, podczas których rozumiemy co dziesiąte słowo, wykorzystać ulubione poranki na powolne spożywanie, ubogacającą lekturę lub też obczajanie fejsa.
a w szpitalu mamy fajnie. opiekuje się nami Naszpan, który jest super, zabiera nas na swoje operacje albo posyła na inne ciekawe i pozwala robić rzeczy. wczoraj na przykład widziałyśmy przeszczepienie wątroby! stara wątroba była ogromna i marska, a operacja długa i krwista. ojej!
it's a beautiful day to save lives.
#oncall #onduty
kluczyk do szafki w szpi <3
pewnie słyszeliście o tym, że medycyna jest sztuką. i że jest pasją (lecz bez wiary, nadziei i miłości jest tylko wstążką ładną - kto jeszcze w to wątpi, niech słucha tu).
taak. wszystko prawda, ale ważne, by robić to stylowo. w Lju jest to możliwe, bowiem blok operacyjny dysponuje ciuszkami nie dość, że całkiem eleganckimi, to jeszcze dostępnymi w pełnej gamie rozmiarów. istnieją też czepki tak wyprofilowane, że swobodnie mieszczą się pod nimi włosy, a jednocześnie nie wygląda się w nich jak kuchara (albo jak kalmar).
oczywiście cała ta chirurgia, niewidziane dotąd zabiegi i olśniewające techniki operacyjne TEŻ szalenie nas jarają (no dobra, mnie nie jakoś bardzo szalenie).
oprócz Naszegopana jest tu też miła pielęgniarka Diana, która odrobinę przypomina wiewióreczkę, a poza tym pozwala nam pobierać krew oraz przychodzi na ratunek, gdy żyły okazują się być kiepskimi. co innego takie, pobierałabym:
fotografia archiwalna: Maria Jeszczewtedykosowska
popołudnia też są pełne dobroci, bo Lju jest bardzo ładna, a my mamy wakacje. odkąd posiadłyśmy rowery nasze życie tutaj zyskało nową jakość.
można na przykład pojechać do lasu, który jest trochę jak Kabacki, tylko relatywnie bliżej (ale hej, Lju ma tylu mieszkańców, ile osób co dnia zaludnia Mordor na Domaniewskiej).
u nas w Warsza wśród roślinności nie ma też skoczni narciarskiej, za to tu są aż trzy. wczoraj czaiłyśmy się kilkanaście minut z nadzieją, że grupka dzieciaków, kręcących się w ich pobliżu na boso, ale z nartami (na plecach, nie na nogach, luz) zrobi z nich użytek. tak się jednak tym razem nie stało.
poza tym, całkiem spełniamy się kulinarnie i epistolarnie, jeździmy do parku i nad rzekę, czytamy, biegamy, podglądamy kaczki i nutrie. także takie fajne.
polotu brak i czasu też (bo zaraz przyjeżdżają drodzy goście <3), zatem łapcie foty i bądźcie najmilej pozdrowieni! ciao!
ta miła pani reklamuje lublańskie arboretum. odwiedzałamby.
można tu pić alkohol w miejscach publicznych, ale z przyzwyczajenia trochę się boimy o:
(0,5 vol % )
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz