torek, 11.08: ten z Gosią i Ewunią.

Małgorzatka i Ewusia nam przyjechały! duża radość!

i to nie raz. najpierw przybyły do Lju z Warszawy, przywożąc plecak dobrego humoru, tonę jedzeń z domu oraz świeże ploteczki wprost z Wiednia ("Heute", najlepiej).

kolejnym razem, kilka dni później, przywiozły nam znad słoweńskiego morza jeszcze więcej dobrego humoru oraz garść przydatnych rad. chociażby taką: warto poprosić kogoś o pomoc przy smarowaniu pleców kremem do opalania przed wystawieniem ich na działanie promieni słonecznych.

albo taką: to, że nigdy wcześniej nie opalałaś brzucha nie znaczy, że nie uda się ci się go totalnie upiec już pierwszego dnia. 

  

przywitałyśmy dziewczynki ze współczuciem wobec ich bolesnych oraz obdarzonych finezyjnymi kształtami (Gosiasplatz <3) pamiątek po nadmorskim słońcu, jak również z garnkiem najlepszej na świecie zupy soczewicowo-pomidorowej.

w całym tym zamieszaniu wypadło mi z głowy, że moja siostra nie znosi imbiru. ja i zupa zasłużyłyśmy jednakowoż na pochwałę: "ale wczoraj jadłam coś jeszcze bardziej ohydnego". 

dziękuję, słoneczko. 

i przepraszam za imbir. :>

chciałoby się napisać, że robiłyśmy całe mnóstwo fantastycznych rzeczy, ale tak naprawdę to po prostu chodziłyśmy w miejsca. posiedzieć. wypić wino. czytać. gadać. pisać pocztówki. jeść superwielkiego burka na trawniku nieopodal. unikać bycia zjedzonym przez komary (jak się okazuje, tygrysie). śpiewać scholopioseny po drodze do akademika.

fajnie było. dzięki, ziomeczki!

:<

o, zapomniałam, a w sobotę jeszcze uciekłyśmy z O. z rozgrzanego do niemożliwości miasta nad jezioro! na dodatek wygrałyśmy wycieczkę do bledzkiego zamku, bo jakiś kumpel ziomeczków, którzy nas zabrali na stopa, pracuje w tamtejszej restauracji. normalnie nawet nie pomyślałybyśmy, żeby tam iść, a teraz myślimy, że jesteśmy osiem euro do przodu. widoki były całkiem fajne, a plażowanie też.